هنر آتش

■ به قلم داود ارسونی – عضو هیئت تحریریه

■ در این مقاله، نویسنده به سراغ نقاشی «نمایش شیشه‌گر در میدان مسابقه قسطنطنیه» از سورنامهٔ همایون رفته و هنر باستانی شیشه‌گری را از زاویه‌ای تازه روایت می‌کند؛ هنری که در آن چهار عنصر خاک، آب، باد و آتش در پیوندی شاعرانه به آفرینش بدل می‌شوند. شیشه‌گری نه تنها یک مهارت فنی، بلکه زبانی میان انسان و طبیعت است؛ آتشی که ذرات بی‌جان را دگرگون می‌سازد، بادی که جان می‌بخشد، آبی که پالایش می‌کند و خاکی که بستر آفرینش است. این هنر، از کارگاه‌های مشرق‌زمین تا ونیز و اروپا، پلی میان فرهنگ‌ها و تمدن‌ها بوده و الهام‌بخش هنرمندان در سراسر تاریخ شده است.

■ این مقاله در دومین شماره مجله بین‌المللی آرتیستم منتشر شده و برای مطالعه‌ی کامل می‌توانید به ادامه‌ی خبر مراجعه کنید.

پناهگاه

پناهگاه نوشته پروفسور بارتوش پوساتسکی انسان خانه‌ها می‌سازد تا خاطرات و رؤیاهای خود را در آن محصور کند، حتی اگر بداند که در نهایت فراموش خواهند شد. گابریل گارسیا مارکز، صد سال تنهایی، 1967 تمام آنچه یک انسان دارد، ردپایی است که از خود بر روی زمین می‌گذارد؛ ردپای کوچکی که می‌گوید او اینجا بود، […]

هنر درختان

هنر درختان نوشته استفنی جانسون من همیشه شیفته‌ی درختان بوده‌ام و ساعت‌های زیادی را در میان درختان و در مناطق جنگلی گذرانده‌ام. درختان زندگی هستند و وقتی در سکوت عمیق و خلوت در میان جنگل فرو می‌روی، انرژی آن‌ها قابل‌لمس می‌شود. ریشه‌های آن‌ها مانند شبکه‌ای از ارتباطات است که نه‌تنها به فضای فیزیکی که می‌بینیم […]