از مکتب قهوه خانه ای تا پرسه در کافه-بررسی نقاشی های راشین قربی
■ نویسنده: بهنام شاه حسینی
■ این مقاله با محوریت آثار راشین قربی، به نسبت میان نقاشی معاصر او و آخرین سنت پیوسته نقاشی ایرانی، یعنی نقاشی قهوهخانهای، میپردازد. شاه حسینی ضمن بررسی بنمایه و ساختار در آثار قربی و پیوند آن با ریشههای تصویریِ ایرانی، مفهوم «نگاه بیقضاوت» را بهعنوان ویژگی مشترک این سنت و رویکرد هنرمند برجسته میکند. مقاله با مقایسه این نگاه با شیوه ناظرانه و قضاوتمحور در نقاشی غرب، نشان میدهد که جهان تصویری قربی نه در گذشته متوقف میشود و نه در حال گم، بلکه رشتهای زنده میان حافظه جمعی و افق آینده میسازد.
■ این مقاله در سومین شماره مجله بین المللی آرتیستم منتشر شده است. برای مطالعه متن کامل مقاله، به لینک ادامه خبر مراجعه کنید.